آموزش از نوع بهينه

يکی از اولين چيزايی که بچه‌ها ياد ميگيرن، فحش دادنه. من تعجب ميکنم، وقتی که کسی به بد و بيراه بقيه جواب نميده ميذارن به حساب بی‌عرضه‌گيش… این طور نیست، چون قطعا سکوتش اختياريه.
آلوشای من دقيقا توی همين سنه. سنی که ياد گرفته ميشه فحش داد و از دادنش هم ملالی نداشت. (آخه چه فايده داره من به بچه‌ام بگم جواب نده، وقتی که ممکنه در روز بارها فحش بخوره؟)
حدود يه ماه پيش يه دوست نازنين حين صحبت‌هاش به من گفت که به پسرم بگم هر کس هر چی بهش گفت، اون جواب بده خودتی. اين جوری نه فحش داده، و نه طرف رو بيجواب گذاشته. منم به طور امتحانی شروع کردم به آموزش تا ببينم این راه حل جواب ميده يا نه.
فکر ميکنين نتيجه چی بود؟ توی يکی از عيد ديدنی‌ها يه دختر بچه وروجک بهش گفت احمق! پسر منم با خونسردی بهش گفت: «احمق خودتی، بيشعور!» بعدم نگام کرد و گفت: «خوب بود؟»