مریضی فداکار

میخواستم تلویزیون رو خاموش کنم و برم بخوابم که آلوشا تب دار و مریض صدام کرد و گفت: «مامانی میشه برام آب بیاری؟» در یخچال رو باز کردم و یه لیوان آب براش ریختم و رفتم تو اتاقش. دستمو گذاشتم رو پیشونیش و گفتم: «تبت داره می افته مادر. بیا بخور دورت بگردم.» با چشمای خسته نگام کرد، لیوان آب رو گرفت و قبل از اینکه بخوردش گفت:«تو که نه! اما این مریضیه داره دورم میگرده…*» و لیوان آب رو سرکشید.
* پسرک من یک ماه بیشتره که مدام تب و لرز داره… میگن ویروسیه… اما من کلافه شدم. خصوصا این هفته اخیر.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”مریضی فداکار

  1. طفلي, بچه ها خيلي معصومن.
    آدم خيلي غصه ميخوره وقتي مريضن. مواظبش باشين مخصوصا در مورد تب.
    انشالله زودتر خوب بشه.

    دوست داشتن

  2. حق داری. آدم از کلافه هم اونور تر میشه. مریضی این کوچولوها دو روزش هم سخته. یک ماهش که جسم و رو ح و روان آدم را تحلیل میبره واقعاً! امیدوارم زودتر خوب شه طفلکی.

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.