یک دیدگاه برای ”بدون شرح

  1. دقيقا همينطوره. يادم مادرم هميشه پاي خواهر كوچيكمو ميبوسيد من ميگفتم آخه اين چه كاريه .جواب مشخصه هر وقت بچه دار شدي و بچه اي از گوشت و پوستت بوجود اومد به عمق كار پي ميبري .

    لایک

  2. اگه از بچه ها بپرسي ميگن «نه! .. وا! … پدر و مادر ما هرگز همچين كاري نكردن… اصلا هيچ كاري براي ما نكردن» ولي فقط ما پدر يا مادر ها ميدونيم كه اولاد چقدر فراموشكاره .

    لایک

  3. (استاد ميگويد : بنويس ! چه يك نامه ، خاطرات روزانه ، يا يادداشتي موقع صحبت با تلفن . اما بنويس !
    با نوشتن ، به خدا و ديگران نزديكتر مي شويم . اگر ميخواهي نقش خودت را در دنيا بهتر بفهمي ، بنويس . سعي كن روح ات را در نوشته ات بگذاري ، حتي اگر هيچ كس كارت را نمي خواند . يا بد تر ، حتي اگر كسي چيزي را بخواند كه نمي خواهي خوانده شود . همين نوشتن به ما كمك مي كند افكارمان را تنظيم كنيم و پيرامون مان را واضح تر ببينيم . يك كاغذ و قلم معجره مي كند . درد را تسكين
    مي دهد ، روياها را تحقق مي بخشد و اميدهاي از دست رفته را باز ميگرداند . كلمه قدرت است . ==
    پائولو كوئيلو )
    http://groups.yahoo.com/group/herat_striken/join

    لایک

  4. سلام نوشي جان ! اول ممنون كه بهم سر زدي جدا توقع ندارم چون مي دونم سرت شلوغه ! دوم اينكه عكسي كه گذاشتي پاي يك عروسك خوشگله كه اگه خواستي مي تونم بقيه عكس هاشو برات بفرستم …. بعد هم من ني ني ندارم اما اگه ني ني دار بشم حتما اين كار رو مي كنم … بچه ها رو ببوس … شاد باشين

    لایک

  5. میبوسیم روزی هزار بارم میبوسیم، قبل از اینکه انقدر بزرگ بشه که دیگه آدم حتی نخواد نگاش کنه. و منم از سنین مختلف پاهای تربچه کلی عکس گرفتم. اما این عکس خیلی عشق بود خوشم اومد. اگه دم دستته طرف منم ببوسش لطفاً.

    لایک

  6. اوخي! خدا جون من مي ميرم واسه پاهاي كوچولوي بچه ها. من هنوز بچه دار نشدم اما تنها چيزي كه براي بچه ام از حالا خريدم جورابه. بوس!

    لایک

  7. اينجا چه بانمك وخوشمل ودوست داشتنيه.نوشي جونم من عاشق جوجه كوچولوهاي پرطلايي هستم .مواظبشون باشيا .پيشي نبردشون.به زرزر طلايي هم سربزن.منتظرتم.

    لایک

  8. نوشي جونم.من دوست داشتم لوگوت تو وبلاگم باشه اما از اونجايي كه دست وپا چلفتي هستم وتازه كار خراب شد وسايزش تغيير كرد يعني نميدونستم بايد تو كدوم قسمت قالبم بذارمش.اگه ميشه راهنماييم كن.البته جواب اين قسمتو با ايميل برام بگو تا خوانندگان وبلاگم متوجه ناشي بودنم نشن.من قربون تو وجوجه هاي خوشگلت كه اينقدر دوستشون داري برم.ماچ خوشگل از طرف من از لپاشون بگير.

    لایک

  9. نفس!!! بچه انگشت هاي پايش مثل حبه هاي انگور ميمونه.
    آدم دوست داره گازش بگيره( توجه كه منظور از گاز در اين جا ابراز عقش بيده!)
    سلام حال شما خوبه؟

    لایک

  10. آخ نگو.من كه به همين هوا از سر كار بر ميگردم .خود فينگيلش هم ميدونه .تا ميشورمش پاهاشو مياره بالا و ميگه :»بوس تن»(=بوس كن)!!!

    لایک

  11. مطمين هستم وقتي من نوزاد بودم مامانم اين كار رو كرده … حالا نوبته منه … يه بار اول دبيرستان كه بوم معلمم كفت باهاي مادرتون رو ببوسيد … بهش خنديديم … حالا مي دونم كه اشتباه كرديم … من بارها بوسيدم … بارها

    لایک

  12. عاشق اينم كه اين پاهاي ملوسو كه كفش تپليه ببوسم . اما دختر بزرگم كه رفته توي ده سال ديگه پاهاش بوسيدني نيست و اون كوچيكه هم كه 5 سالشه ديگه داره آخرين روزهاي تاريخ مصرف بوسيدن پاها رو طي ميكنه . حيف . گاهي دلم ميخواد يه بچهء ديگه به دنيا بيارم فقط به خاطر اينكه بشه پاهاشو ماچ كرد !

    لایک

  13. پس چی، خواهرزاده ناز من خیلی از این کار خوشش میاد. وافعا هم که خوشمزه است!!!
    راستی پیشنهادت حرف نداشت!

    لایک

  14. نوشي جون ممنونم ا زاينكه به صعود برهنه سر زده اي .راستش اولين كسي هستي كه به من ميگه ساده مي نويسي.من مدام محكوم به دشوارنويسي ام، حتي گاهي از سوي خودم ..D:…بگذريم ..عكست دل مي بره ه ه ه ه ه ه ه…

    لایک

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.