برگرد و به پشت سرت نگاه کن

باید خوشحال میشدم اما از شنیدن اینکه آلوشا میون اون همه بچه ترک تنها بچه‌ای بوده که وقت پخش سرود ملی ترکیه سر جاش خبردار ایستاده و حتی دست خواهرش رو هم گرفته که اونم تکون نخوره، هیچ حس خوبی بهم دست نداد. پرسیدم: «فقط آلوشا؟» معاون مدرسه با لبخند تکرار کرد: «بله و خواهرش رو هم نگه داشت. به شما تبریک میگم. معلومه که با دقت به بچه‌ها رسیدگی میکنین. چون بقیه بچه‌های مدرسه بدون توجه به بازیشون ادامه دادن.»  اما واقعیت اینه که من به هر چی هم رسیدگی میکردم به این موضوع اهمیت نداده بودم که وقت سرود ملی باید خبردار ایستاد. یعنی اصلا وقتش نشده بود. اصلا چیزی رو به اسم سرود ملی به بچه‌ها معرفی نکرده بودم.

این جوری شد که تا مدتها مراسم سلام و احترام به سرود ای ایران به برنامه‌های صبحگاهی ما اضافه شد.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”برگرد و به پشت سرت نگاه کن

  1. برای اونهایی که توی ترکیه زندگی نکردن یه توضیح کلی بدم که توی مدارس روی یه سری چیزها خیلی حساس هستن، احترام به پرچم، سرود ملی، آتاترک و یه سری چیزهای دیگه بسیار مهمه. حکومت نظامی! ای ایران هم فقط تا زمانی توی خونه ما طول کشید که بچه‌ها متوجه ایران و ایرانی بودنشون بشن.

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.